Kategori : Mehmet Özçelik , Yazar : Mehmet Özçelik , Okunma : 284
 Cennet;ilahi ödül ve karşılıktır..Allahın hediyesidir..ihsan-ı ilahidir..lutfu Rabbanidir..kerem-i Sultanidir..
Bütün güzellikleri içerisinde cemeden cennet,hadiste belirtilen;’Gözlerin görmediği,kulakların işitmediği ve insan kalbine doğmayan her şey vardır…”
Peki şuda varmıdır?elbette denilemez.Zira insan bir şeyi ya görür,ya işitir veya kabine doğar..şu da var mıdır,denilen şey mutlaka bu üç duygunun bir ifadesidir.
Cennette şu da varmıdır,sorusundan ziyade şunu düşünmeli;Cennette ne yok ki?
Cennette yok,yoktur..yani yok denilen şeyin kendisi yoktur..yok diye bir şey yoktur,mahrumiyet yeri değildir.
Her şey öz ve özet olarak mevcuttur.
Cennetin fevkinde,cennetten de güzel üç şey vardır ki bunlar;
Marifetullah..Muhabbetullah..Rü’yetullahtır…
Allahı bilip tanımak..O’nu sevmek ve böylece kalbi kaplayan,kalbin ancak kendisiyle tatmin olduğu ve doyduğu bir muhabbet ve bir de,Allah’ı görmek…
Bu görme;yön,cihet,madde olmaksızın ve ihata edilmeksizin ve insanın kapasitesi nisbetinde Allahın zatıyla müşerref olmasıdır.
Nitekim farklı farklı yerlerden güneşe bakanlar,güneşi farklı görmezler, gördükleri güneş onlar için bir taraf ifade etmez.Adeta herkes o güneşi kendince tavaf eder.Onlar için güneş güney kuzey,doğu batı değildir.
Tabiri caizse;Büyük bir zatı önceden duyup tanırız,arkasından tanıdıkça onu severiz ve üçüncü aşama olan onun huzuruna kabul ediliriz.
Cennet;bütün aşamalardan geçip,bu üç hedefi yakalama ve elde etme yeridir.
Hem dünyada yalnız zaîf gölgeleri gösterilen esma, o Cennet'in âyinelerinde en şaşaalı bir surette gösterilecektir.
“O’nun (Allah’ın) perdesi nûrdur.(İzzet ve celâlinin nûrları, yarat-tıklarının kendisini görmesini engeller).Şayet perdeyi kaldırsaydı, yüzünün nûrları gözlerinin gördüğü bütün mahlûkatı yakardı. (Ne bir canlı, ne de gözle görülen bir şey kalırdı).”Buhari-Müslim
Cennet,Allahın isimlerinin tamamıyla tecelli ettiği bir mekandır.Dünyada Allahın isimlerinin gölgeleri böyle olursa,asılları kim bilir nasıl olur,düşünülsün?
”Müttekilere, (günahtan sakınanlara) Rableri katında altından ırmaklar akan cennetler vardır. Orada ebedi kalıcıdırlar. Tertemiz eşler var¬dır ve Allah'ın rızası vardır. Allah, kullarını görücüdür.”
Cennette yokları-olmayanları sıralayacak olsak,olanlardan olmayanlara sıra gelmeyecektir.
*Cehennem ise;cezanın ve mahrumiyetin yeridir..aslında kişinin kendisine uygun yaşantı yerinin kendisidir.Tencere yuvarlandı,kapağını buldu kabilinden…
Nitekim insanların bazıları bilinçsizcede olsa-isteğini dile getirirken şöyle der;eğer falan falan kimseler cehennemde olacaklarsa,bende orada olmayı seçerim,der.
Kişi sevdiği ile beraberdir,hakikatınca bu herkes için düşünülür.O’nsuz cennet bile cehennem olur.
Buradaki O,herkese göre farklılık arzedince,O’nun olduğu yeri tercih eder.
Cehenneme giren için en büyük ceza cehennemin de ötesinde,cennetten ve cemalullahtan mahrumiyettir.
Cehennemin görevleri çoktur.Bütün yıldızlara ışık ve ısı yetiştiren bir kazan olduğu gibi,bir temizleme yeri hamam,bir çöplük olarak da düşünülebilir.
Cehennemde yandırılmanın bir hikmeti ise;nurlanmak,küfür gibi zulmetlerden arınmak içindir.
«Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, ancak kendi ka¬rınlarına ateş yemiş olurlar ve yakında aleve atılacaklar.»
İnkar etmenin büyük bir cürüm ve ebedi bir ceza olmasının nedenini düşünürken olaya inkar eden açısından değil,inkar edilen açısından bakmalı.. yani kim inkâr ediyor,küçük bir insan,cirmi ne ki cürmü ne ola?değil..Kimi inkâr ettiğine bakmalı..inkâr ettiği zatın büyüklüğü açısından düşünüldüğünde,inkârın ne derece büyük bir cürüm olduğu anlaşılır.Bu insanlar arasında da böyledir. Büyük birine yaptığı cürümde büyük olur.Hukuken ceza amelin cinsindendir.
MEHMET ÖZÇELİK
19-04-2008
Yorumlar () |
|
|
|
|
 |
