Kategori : Şiir , Yazar : nermin , Okunma : 270
melankoli:
Kuşlar mı vuruldu bir yerlerde
Turuncuya reva mı bu sürgün
Zaman kaybolurken kederlerde
Karşımda durur kül rengi hüzün...
hasret:
Papatyalar açmıştı rüyamda
Güvercinlerle konuştum bugün.
Bulutlar şekilden şekle girdi;
Yine de hiçbir yerde yok yüzün...
sevginin gücü:
Yer açıyor büyüyen sevgine
Sancıları bundandır gönlümün.
Şükreder gülşenimin toprağı
Damla damla yağınca gülüşün...
Nermin KORKMAZ
Yorumlar () |
|
|
|
|
|