aklıma Sen (asv) düştüğünde vefasızlığımdan başka bir şey göremiyorum Ya Resulallah. Hep dizlerinin dibinde oturanlardan olmayı, tüllenen ilah mesajları senin güzel olduğundan çok emin olduğum tonunu bilemediğim sesinden dinleyebilmeyi, sana fırlatılan taşın sopanın, tükürüğün önüne bu değersiz yüzümü siper edebilmeyi, yine de vefasızlığıma çare bulamamanın ezikliğiyle getirdiğin yüce mesajın önünde bu vefasız bedenimi telef edebilmeyi Allah şahit çok istedim.. istedim de Seni bilinç hallerimde zihnimden uzaklaştırmayı hayatının gayesi edinmiş türlü şeylere engel olamadım, dizlerinin dizlerime değdiği hayalleri yerini başka hayallere bıraktı.. kendimi, ete kemiğe yatırım yapanların dünyasında koruyamadım, seni anlatabilme adına kendime söz geçiremedim, başkalarının da vaktini israf ettim durdum. Ötede yüzüne nasıl bakacağım konusunda hiçbir fikrim yok. Sadece ağlamak istiyorum, sebebi çok olmasına rağmen dizlerinin dibinde oturup sebebi yokmuş gibi utancımdan ağlamak istiyorum, ellerinin altına ellerimi koyup Rabbimden affı ve vuslatı dileyebilmeyi istiyorum. Heyhat bundan da fersah fersah uzağım. Perişanlığımı ve aczimi ifadeden dahi aciz kalışıma nasıl ağlanır bunu da bilemiyorum. Benim söylemem dava arkadaşlarının söylemesinden çok farklı ve hakikatı ifade ediyor olacak ama "keşke, keşke insan olmasaydım, vefasızlıkla itham edilemeyecek herhangi birşey olsaydım ama insan olmasaydım."

artık sadece kesmemem gereken bir ümidim, tüketmem gereken saniyelerim var. bu saniyeler sanırım vefasızlığımı bitirebilecek bir fırsatı bana getirebilir, bu, Yüceler yücesinden bir istektir. Duası kabul olmayacak kadar vefasızdan, Duaları geri çevirmeyene kelimelere dökülme cesareti bulamamış bir yakarıştır. sadece vefasız duruşuma karşılık verebileceğim tek cevap için bir fırsat dilenmedir. "hiçbir şeyi beceremedim ama değersiz de olsa verdiğin emaneti senin için verdim geldim Allah'ım" diyebilmek için yine O'na yalvarmadır. Cennet için değil, hak edecek tek samimi davranışa sahip olmadığımı biliyorum, cehennemden korktuğum için de değil. biliyorum korkmalıyım, ama taşıdığım bu utancın manevi ağırlığını cehennemin bütün alevleri sanırım hissettiremezler. sadece, köşelerden bir yerden de olsa ötede yüzüne umutla bakabilmek için, çağırırsan yanına koşabilme kuvveti bulabilmem için, Rabbime "bu da bizdendir.." diyebilmen için..

Yorumlar (0)

Yorum Ekle

Yorum ekleyebilmeniz için siteye giriş yapmanız gerekmekte.. Hala üye değilseniz lütfen öncelikle üye olunuz.