Kategori : Şeyda Aydemir , Yazar : Şeyda Aydemir , Okunma : 426
Belki de hepimizin yakındığı bir durumdur zamana yetişememek ve zamanı etkin kullanamamak.Oysa ki bir sürü yöntem var zamanı etkin kullanmayla ilgili.Bekide yüzlerce kaynak var,şöyle yapın, şunları yapın ve şunları yapmayın diye direktifler veren kitaplar.Ama bizim ihtiyacımız olan onlarmı?Zamanı etkin kullanmak işleri ehemmiyet sırasına göre yapmak değilmidir?
Üniversitede bir profesör bir gün öğrencilerine güzel ve anlamlı bir ders vermek ister ve derse boş kova,büyük taşlar, çakıllar, kum ve su ile gelir.
Kürsünün üzerine önce boş kovayı koyar ve sorar;
-Çocuklar söyleyin bu nedir?
-Boş kova ! der tüm öğrenciler
Sonra hoca kovanın içine büyük taşlardan koyar ve tekrar sorar;
-Şimdi?
Öğrenciler hep bir ağızdan;
- Kova doldu! der.
Hoca sonra çakıllardan alıp kovaya döker ve hafifçe sallar kovayı
-Peki şimdi?
Öğrenciler şaşırmış ve bir o kadar da olayın sonunu merak eder durumda .
-Daha dolu kova derler
Sonra hoca kumu alıp kovaya boşaltır ve biraz sarstıktan sonra kumda yerleşir büyük taşların ve çakılların arasına.Bu defa tekrar sorar hoca sınıfa;
-Ya şimdi çocuklar kovanın hali nedir?
Sınıfta sessizlik ve şaşkınlık...
Hoca son bir hamle ile suyu alıp kovaya boşaltır ve derki
-İşte şimdi kova doldu çocuklar.
Bu olay çok farklı şekillerde yorumlanabilir.Lakin hocanın belirtmek istediği en önemli şey zaman tanzimidir.
Kova bizim hayatımızsa içine ilk önce en önemli büyük taşları koymalıyız.Sonra biraz daha küçük ,ehemmiyet açısından büyük taşlardan daha sonra gelen çakılları.Biraz çabalarsak o çakıllar büyük taşların arasına yerleşir.
Sonra ehemmiyet sırası biraz daha düşük olan kum taneciklerini hem büyük taşların hemde çakılların arasına yerleştirmeliyiz.Zaten onlar küçük bir çabayla boş olan yerlere yerleşecektir.
En son olarak ise gereksiz ama yapmak istediğimiz şeyleri o boş kalan yerlere bir su gibi yani heryere yerleştirmeliyiz.
Hayatımızda büyük taşlar ,çakıllar,kumlar ve su hükmünde olan görevler her ne ise ona göre zaman tanzimimizi yapıp öyle yaşayalım bize büyük bir lütuf olarak verilen bu ömrü.Eskiden insanlar nekadar hassaslarmış hayatlarının büyük taşları konuşunda.Onları öyle bir yerleştirirlermiş ki hayatlarına başka hiçbirşey onları yerlerinden kıpırdatamazmış. Bir yere gidecek ve ya biriyle buluşacaklarsa cümle hep şöyle başlarmış.
Sabah namazından sonra...
İkindi namazının ardından...
Akşam namazından sonra...vs.
Hayatınızın büyük taşlarını varın siz belleyin.Bize sunulan lütfu hoyratça kullanmak ne derece bir akıl karıdır...
Yorumlar () |
|
|
|
|
 |
