Kategori : Dini Yazılar / Genel , Yazar : hakan s. , Okunma : 337
Mithat Cemal Kuntay anlatıyor: "Mehmet Akif, verdiği söze olmayanlara iyi bir insan gözüyle bakmazdı. Aramızda geçen bir olayı anlatayım : Ben Vaniköy'de oturuyordum. Kendisi de Beylerbeyi'nde. Bir gün, öğle yemeğini bende yemeyi, sonra da oturup sohbet etmeyi kararlaştırdık. O gün, öyle yapmurlu, boralı bir hava oldu ki her taraf sele boğuldu. Havanın bu haliyle karadan gelemeyeceğini tabii gördüm. Yakın komşulardan birine gittim. Yağmur, bütün şiddetiyle devam ediyordu. Eve döndüğümde ne işiteyim, bu arada Mehmet Akif Bey sırılsıklam bir vaziyette gelmiş. Beni bulamayınca, evdekilerin bütün ısrarına rağmen eve girmemiş. "Selam söyleyin" demiş. Ertesi gün kendisinden özür dilemek istedim. "Bir söz, ya ölüm veya ona yakın bir felaketle yerine getirilmezse mazur görülebilir" dedi ve benimle altı ay dargın kaldı.
Yorumlar () |
|
|
|
|
 |
