|
Hz. Bilal'deki Peygamber aşkı ve sevgisi |
|
|
Kategori : Dini Yazılar / Genel , Yazar : hakan s. , Okunma : 416
Bilal-i Habeşî, Peygamberlik Güneşi (sas) gurub ettikten sonra, Medine’de kalmaya dayanamadı. O’nun yokluğunda Medine bomboş gibi geliyordu.
Hz. Ebu Bekir’den izin istedi. Şam tarafına hicret etti. Onun zamanında buralarda yapılan savaşlara iştirak etti. Hz. Ömer’in Kudüs fethinde yanında hazır bulunanlardan biri de oydu. Onunla beraber Kudüs’e girdi. Ricasını kırmadı, burada vefat-ı Nebi’den sonraki ilk ezanını okudu. Şam’a yakın yerlerden biri olan Havlan’a yerleşti.
Bir gün rüyasında Efendimiz’i görmüş, ‘Beni ziyaret etmeyecek misin?’ diyerek kendisini Medine’ye davet etmişti. Bu davete büyük bir şevkle icabet etti. Medine’de eski hatıraları yeniden tüllendi. Resul-i Ekrem’le beraber yaşadığı şeyleri bir kere daha yaşadı. Her tarafı dolaştı, zaman zaman gözyaşlarını tutamayarak ağladı...
Mescid-i Nebevi’nin etrafında dolaşırken onu görenler çevresini sardı. Müezzin-i Resul, Peygamber’in (sas) Müezzini gelmişti. Hazreti Hasan ve Hazreti Hüseyin boynuna dolandı. “Ne olur Ya Bilal, ne olur bir kere daha oku ezanı!” diye yalvardılar. Efendimiz, ezan vakti gelince, “Erihna yâ Bilâl!”, “Bizi ferahlat ey Bilâl!” demez miydi... Yıllar sonra bir daha mescidin duvarına çıktı. Kalbi, elleri, dudakları, göz pınarları titriyordu. Tarihin son kez şahit olacağı Bilâl’e has son ezanı okumaya başladı. İlk “Allahü Ekber, Allahü Ekber” dediğinde mesciddekilerin dizlerinin bağı çoktan çözülmüştü. Bütün Medine ahalisi akın akın Mescid-i Nebevi’ye koşmaya başladı. Ses, Peygamber’in müezzininin sesiydi. O mu (sas) gelmişti? Bir mucize miydi, yaşanan... Geldiğini sandılar koşarken... Mescide girdiklerinde Bilal’i gördüler ezan okurken... Sıra “Eşhedü enne Muhammeden Resulullah”a gelince Bilal bunu ancak bir kez söyleyebildi. İkincisine ne onun ne de onu dinleyenlerin takati kalmamıştı. Peygamber dostlarının, peygamber âşıklarının kucağına yığılıverdi. Mescid-i Nebevi’yi hıçkırıklar sarmıştı.
Ezan-ı Muhammedî’yi, Efendisi’nin (sas) emriyle ilk okuyan oydu. İki Cihan Serveri’nin vefat ettiği gün de son ezanı yine o okumuştu
Yorumlar () |
|
|
|
|
 |
