Kategori : Alıntılar , Yazar : seyfullah zülfikar , Okunma : 108
_islam dünyası hızlı bir siyasi toparlanma içindedir; iktisadi kalkınma için muazzam servetler yatırmaktadır; dünyanın büyük enerji kaynaklarını ve çok miktarda sermayeyi elinde bulundurmaktadır. fakat eğer islam dünyasının yeniden yücelmesi mümkün olacaksa bunun kaynağını siyasi gelişmelerde değil, tefekkür sahasında aramalıyız. siyasi kudret başka bir takım gelişmeler için müsait bir zemin yaratma potansiyeline sahiptir, ama siyaset üzerinde yoğunlaşan çabalar insanları birleştirebildiği gibi onların birbirinden uzaklaşmaları, aralarına husumet girmesi için de pek müsaittir. burada islam tarihinin bir hususiyetini hatırlamakta fayda vardır. islam dünyasında ilk fetihler çağının hemen arkasından siyasi birlik parçalanmış, hatta bir ara avrupa feodalitesine benzer bir siyasi dağılma bile görülmüştü. fakat islam?ın gücü bütün bu siyasi engelleri aşmış, bütün hudutların ötesinde insanların gönüllerine nüfuz ederek onları birleştirmişti. islam siyasi iktidarla birlikte giden, onun kudreti arkasında filizlenen bir doktrin değildir; siyasi iktidarın imkanlarıyla hiç ulaşılamayacak hedefleri, islam, kendi başına alabilmiştir.
_bu demektir ki islam davasının asıl yükü fikir adamlarının omuzlarına yükleniyor. müslüman aydınlar ve din adamları, alimler, mütefekkirler, sanatkarlar bu sorumluluğun şuuruna ermek zorundadırlar. medeniyetleri politikacılar yaratmaz; medeniyet alimlerle sanatkarların işidir. yeni bir islam medeniyeti de elbette ilim, fikir ve sanat eseri yaratanların omuzlarında yükselecektir. eğer onların gayretleriyle müslümanlar arasında bir silkinme ve kalkınma olursa, siyasi hedefler kendiliğinden ele geçecektir.
_bu gayeye ulaşabilmek için islam aydınlarının kendilerini yıpratan, enerjilerini büyük ölçüde boşa çıkaran siyaset çekişmelerinden mümkün olduğu kadar uzakta kalmaları, günlük hadiselere tepeden bakarak kalıcı, köklü çözümler üzerinde kafa yormaları gerekiyor. herhalde bu davaya en büyük kötülüğü yapanlar, onu günlük siyaset kavgalarına taraflardan biri halinde sokmaya kalkanlardır. siyasi parti farklılaşmaları batı cemiyetinindeki sınıf çatışmalarının eseri olarak doğmuştur ve her siyasi parti ister istemez şu veya bu zümrenin sözcüsü olmak, onların menfaatlarını birinci planda tutmak zorundadır. islam?ı bu çatışmaların dışında tutmayı başaranlar onun birleştirici gücü sayesinde eşitlik ve kardeşliği tesis edebilirler; bunu yapmadıkları takdirde islam?ı kendi fırkalarının, yani tefrikalarının doktrini halinde görmek gibi sonu nereye varacağı bilinmeyen bir vebali temsil ediyorlar demektir.
_bizim bütün bu söylediklerimiz şahsi bir yorum sayılabilir, ve siyaseti tercih edenler kendilerini ?mücahit? mertebesinde görerek teselli bulabilirler. ama kur?an?ın ve hadislerin ilim hakkında neler söylediklerini unutabilirler mi?
_erol güngör?ün ?islam?ın bugünkü meseleleri?* adlı kitabından alıntıdır. kitapta önemli tespitler bulunuyor, tabii ki erol güngör?ün milliyetçi görüşlerinin de etkileri görülüyor kitabın bazı kısımlarında ancak dikkatli bir şekilde, eleştirel bir okumaya tabi tutularak incelenirse, ben -şahsen- çok faydalı bir kitap olduğunu düşünüyorum. kanaatimizce alıntı yaptığımız kısmı laik bir zihnin ürünü olarak anlamamak gerekir, biz erol güngör?ün bu yazdıklarında, islam?ın siyasi menfaatler uğruna, günlük hesaplarla sömürülmesinin karşısında olan bir duruş görüyoruz.
_*ilk basımı 1981?
Yazının Devamı :
Yorumlar () |
|
|
|
|
 |
