Alevîlik aslında bir fırka veya mezhep değildir. Âl-i Beyt'in muhabbetini esas alan bir tarikat şeklinde ortaya çıkmıştır. Meselenin tarihi seyrine baktığımızda Alevîliğin bir tarikat şekline gelişmesi şöyle olmuştur:
Dua;O’nu istemek ve O’ndan istemektir.
Dua;O’na iltica ve sığınmaktır.
Dua;bir ibadet ve kulluktur.
Dua;bir tazarru ve niyazdır.
Dua;ihtiyaçlarını sadece ve sadece O’na arzetmektir.
Dua;kölenin efendisinden talebidir.
Dua;kulun O’na ve O’ndan kendisine aid bir hak ve hakkıdır.
Dua;göz yaşıdır.
Dört imam kendilerinin taklit edilmesini yasaklamıştır. Sözlerini delilsiz olarak alan kişileri de yermişlerdir. Beyhaki'nin naklettiğine göre, İmam Şafii bu hususta şöyle demiştir: 'Delilsiz ilim talep eden kimsenin misali, gece odun kesen oduncunun misali gibidir. İçerisinde zehirli bir yılan olan odun destesini sırtlar, derken yılan onu sokamaya başlar fakat o kimse bunun farkında değildir.'