Mevlânâ Celaleddin-i Rûmî Hazretleri bir menkýbe anlatýr: Bir zamanlar dönemin insanlarý, sadece topraða deðil kalblere de hükmetmesini bilen sultanlarýný çok severler. Kendileri de bu hayýrlý insan tarafýndan tanýnmak ve sevilmek arzu ederler. Bu sebeple bazý günlerde Baðdat’a gider, sultanýn huzuruna çýkar, ona hediyeler verirler. Zenginlerin ve imkaný olanlarýn kýymetli hediyeler takdim ettiði bir gün, bir fakir de, sultana yaraþýr bir hediye arar. Deðerli hiçbir þey bulamayýnca evindeki bir tarafý kýrýk testi aklýna gelir. Köyün buz gibi suyundan testiyi doldurur ve yola revan olur. Az sonra karþýlaþtýðý birisi, ne yaptýðýný, nereye gittiðini sorup öðrenince alaylý bir þekilde, "Bilmiyor musun sultan suyun kaynaðýnda oturuyor. Hem sizin çeþmenin suyu da onun." der. Fakir adam kýzarýr, yutkunur, kelimeler boðazýnda düðümlenir ve "Olsun!" der, "sultana sultanlýk gedaya da gedalýk yaraþýr. Sultana has hediyem yoksa da onun suyunu ona takdim etmeye müþtak ve onun sevgisiyle dolu bir gönlüm var." Kýrýk testisiyle Sultan’ýn huzuruna çýkar. Sultan sultanlýðýna uygun muamele eder; ona da ikramda bulunur ve geriye dönerken de, “Bize ne ile gelirse gelsin onu boþ çevirmeyin, testisini altýnla doldurun.” der.

Allah dostlarýndan biri olan Abdullah Kalanisi (K.S.) bir defasýnda gemi ile yolculuk ederken þiddetli bir fýrtýnaya yakalandý. Gemide bulunan yolcu ve mürettebat dua ettiler ve birer adakta bulundular.

Abdullah Kalanisi'nin de bir adakta bulunmasý için kendisine iþaret ettiler. Abdullah Kalanisi, kendisine adakta bulunmasý için iþaret edenlere:
- Ben þu fani dünyadan alakamý kestim. Beni  böyle iþlere karýþtýrmayýn, dediyse de dinlemediler ve adakta bulunmasý için ýsrar ettiler.....